De Hozhoni Days Powwow op Fort Lewis College bracht dansers, families en leden van de gemeenschap samen in een kleurrijke tweedaagse viering van de inheemse cultuur. Gehouden in de Whalen Gymnasium, zet het evenement een traditie voort die begon in 1966 en blijft een belangrijk onderdeel van het leven op de campus en het inheemse erfgoed.
Dansen met een doel
Elke danser betrad het toneel met intentie. Van de krachtige passen van de fancy dansers tot de sierlijke bewegingen van de jingle dress dansers, elke stijl droeg diepe betekenis. Jaron Yazzie, afkomstig uit Farmington, New Mexico, danste in de mannen fancy categorie. Voor hem is dit niet zomaar een optreden — het is een levenswijze die van generatie op generatie wordt doorgegeven.
Familiewijsheden en tradities
De dertienjarige Liam Yazzie, uit Chinle, Arizona, danst al sinds hij kon lopen. Hij leerde door naar zijn vader en oudere broer te kijken. Dansers zoals Liam laten zien hoe deze tradities binnen families worden doorgegeven en in stand gehouden. Lily Grant, een jingle dress danseres, vertelde dat haar dansstijl ooit werd ingezet om mensen te helpen helen. Die betekenis is vandaag de dag nog steeds sterk aanwezig.
Over generaties heen
Voor veel families is de powwow meer dan een cultureel evenement — het is een moment om samen te komen en elkaar te steunen. Gabriel Montoya reisde met zijn familie vanuit Michigan naar het feest. Zijn negenjarige zoon Christian, die danslessen volgt, was enthousiast om mee te doen. “Het is leuk en je moet met je hart dansen,” zei hij.
Elke danser droeg regalia die hun stammenachtergrond en familietraditie weerspiegelde. Sharon Broke Shoulder droeg een Southern cloth regalia uit Oklahoma, waarmee ze haar Shawnee-man eerde en tegelijkertijd haar Navajo- en Southern Ute wortels vertegenwoordigde. De kleuren, veren, kralenwerk en linten droegen allemaal verhalen met zich mee.
De geest levend houden
Clyde Benally, een voormalig student van Fort Lewis College, begon met Hozhoni Days om inheemse studenten samen te brengen en hun culturen met de bredere gemeenschap te delen. Decennia later blijft de powwow groeien, terwijl hij trouw blijft aan zijn oorsprong. Door middel van dans, muziek en familie herinnert de viering iedereen aan de kracht en schoonheid van traditie.
